Aftrap...

Het afstuderen bestaat voor mij uit drie onderdelen:

Van januari tot mei ben ik bezig met een beeldend onderzoek uitgaand van de thema's herinneringen/vergeten. De keuze van dit onderwerp komt voort uit mijn frustratie met m'n eigen vergeetachtigheid en mijn fascinatie en angst voor ziektes als Altzheimer. Ik wil me de komende tijd bezighouden met de vraag of ik door middel van bepaalde handelingen/acties herinneringen waarvan ik nu denk dat ik ze vergeten ben boven kan krijgen. Ook wil ik erachter proberen te komen hoe andere mensen dingen onthouden en wat daarbij het belangrijkste blijkt: het gevoel? De ruimte? De mensen? De geur? Verder wil ik proberen te achterhalen wat de rol van foto's is in mijn vermogen om bepaalde dingen te herinneren en in hoeverre ik me nog kan identificeren met het kind/meisje dat ik op de foto's zie.
Voor mij hangt 'vergeten' nauw samen met 'tijdelijkheid'. Dit vind ik een interessante parallel met theater.  Je herinneringen blijven niet voor altijd bewaard en een voorstelling is ook een tijdelijke ervaring voor een bepaalde, beperkte groep mensen.

Het tweede onderdeel van mijn afstudeeronderzoek bestaat uit het maken van een ontwerp voor een zelfgekozen theaterstuk. De tekst die ik gekozen heb is 'Parasieten' van de Duitse toneelschrijver Marius von Mayenburg.
Er zijn twee vragen die de afgelopen tijd vaak op me zijn afgevuurd: Waarop baseer je de keuze voor een tekst? Wat maakt een theatertekst voor mij goed? Het antwoord op die vragen is nog niet zo eenduidig. Voor mij als ontwerper is een goede tekst één waarbij ik tijdens het lezen beeldende mogelijkheden en moeilijkheden zie. Daarnaast is het voor mij belangrijk om een bepaalde 'klik' met de personages te hebben.
'Parasieten' gaat over vijf nauw met elkaar verbonden mensen die niet met, en niet zonder elkaar kunnen leven. Ze proberen elkaar jaloers te maken, te chanteren en te kleineren, terwijl ze elkaar juist ook nodig hebben. Het is een spel van gebruiken en gebruikt worden.
De teksten van Marius von Mayenburg schijnen allemaal nogal gewelddadig en naar te zijn en Parasieten is daarop geen uitzondering. Ik vind de tekst zowel realistisch als vervreemdend en dat spreekt me aan, evenals het feit dat ik ondanks dat de personages keihard tegen elkaar zijn, toch tot op zekere hoogte met ze meeleef.

Naast deze twee verplichte onderdelen van het afstuderen zal ik de komende periode ook de vormgeving  van de Afstudeervoorstelling van Bengt Kropmans doen. De voorstelling is geschreven door Koen Caris en wordt dus een echte HKU-productie.